Wzorzec

FCI STANDARD nr 255b /02.04.2001/

POCHODZENIE: Japonia
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO STANDARDU: 13.03.2001
UŻYTKOWANIE: pies towarzyszący
KLASYFIKACJA FCI: grupa 5 szpice i psy ras pierwotnych
sekcja 5 szpice azjatyckie i rasy pokrewne
Bez prób pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY

Pierwotnie japońskie psy miały rozmiar od małych do średnich i nie występowały w rasach dużych. Od 1603 r. w prefekturze Akita Matagi (średniej wielkości psy do polowań na niedźwiedzie), używane były do walk psów. Od 1868 r. rasa ta była krzyżowana z tosa i mastifami i w efekcie tego wielkość psów tej rasy uległa zwiększeniu, ale cechy związane z typem szpica zostały utracone. W 1908 r. walki psów zostały zakazane,ale rasa ta została zachowana i udoskonalona jako duża rasa japońska. W wyniku tego dziewięć doskonałych egzemplarzy tej rasy zostało uznane w 1931 r. jako pomniki natury. Podczas II wojny światowej (1939 -1945) powszechne było używanie psich futer do produkcji ubrań wojskowych. Policja zarządziła chwytanie wszystkich psów i konfiskatę, za wyjątkiem owczarków niemieckich, które używane były do celów wojskowych. Jednakże niektórzy miłośnicy psów próbowali obejść to zarządzenie, krzyżując swoje psy z owczarkami niemieckimi. Po zakończeniu II wojny światowej liczba akit gwałtowanie spadła, a te które ocalały występowały jako trzy różne typy: 1) matagi akita 2) akity do walk psów 3) owczarko-akita.
Stworzyło to bardzo zagmatwaną sytuację dla tej rasy. Podczas odtwarzania po wojnie czystej rasy pies kongo-go pochodzący z linii dewa, który wykazywał charakterystyczne cechy wpływu mastifa i owczarka niemieckiego, cieszył się, czasowo wprawdzie, ogromną popularnością. Jednakże miłośnicy psów nie zaaprobowali tego typu, jako właściwej rasy japońskiej i poczynili próby wyeliminowania wszystkich obcych ras poprzez krzyżowanie z typem matagi akita w celu odtworzenia czystej, pierwotnej rasy. Uzyskali w ten sposób ustabilizowanie czystej linii dużej rasy jaką dzisiaj znamy.

WYGLĄD OGÓLNY:
Pies dużego wzrostu, dobrze wyważony i mocny. Drugorzędne cechy płciowe silnie zaznaczone, połączone z dużą szlachetnością i godnością. Mocna konstrukcja. Silnie zaznaczony dymorfizm płciowy.

WAŻNE PROPORCJE:
Stosunek wysokości w kłębie do długości ciała (od szczytu łopatki do guza biodrowego) wynosi 10 : 11, z tym że długość ciała u suk jest nieco większa niż u psów.

ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
złożony, wrażliwy, nie tchórzliwy.

GŁOWA:
Czaszka: wielkość jest proporcjonalna do wielkości ciała. Część czołowa jest szeroka z wyraźną bruzdą, bez zmarszczek. Stop dobrze zaznaczony.
Trzewioczaszka: nos duży, czarny. W przypadku białego umaszczenia dopuszczalny kolor cielisty, jednak czarny pozostaje kolorem preferowanym.
Kufa umiarkowanie długa, mocna, szeroka i głęboka. Zwężająca się, lecz nie spiczasta.Grzbiet nosa prosty.
Szczęki/zęby: zęby mocne ze zgryzem nożycowym, wargi przylegające.
Policzki umiarkowanie rozwinięte.
Oczy stosunkowo małe, prawie trójkątnego kształtu. Zewnętrzny kąt oka ściągnięty lekko ku górze. Umiarkowanie szeroko rozstawione o ciemnobrązowym kolorze, im ciemniejsze tym lepsze.
Uszy stosunkowo małe, dość grube, trójkątne z lekko zaokrąglonymi końcami. Osadzone niezbyt daleko od siebie, ustawione lekko nachylone ku przodowi.
SZYJA gruba i muskularna, we właściwej proporcji do głowy.

TUŁÓW:
Grzbiet prosty, silny.
Lędźwie szerokie, muskularne.
Klatka piersiowa głęboka, dobrze rozwinięta, żebra umiarkowanie wysklepione.
Brzuch podciągnięty.

OGON:
Wysoko osadzony, gruby, noszony, silnie skręcony nad grzbietem, ogon opuszczony sięga prawie do stawów skokowych.

KOŃCZYNY:
Kończyny przednie: Łopatki umiarkowanie ukośne i dobrze rozwinięte.
Łokcie przylegające do tułowia.
Przedramię proste, o mocnym kośćcu.
Kończyny tylne dobrze rozwinięte, silne i umiarkowanie ukątowane.
Stopa gruba, okrągła, wysklepiona i zwarta.
Ruch mocny, dynamiczny.

OKRYWA WŁOSOWA:
Włos okrywowy twardy, szorstki i prosty. Podszerstek miękki i gęsty. Kłąb i zad pokryty jest nieco dłuższym włosem - włos na ogonie jest dłuższy niż na reszcie ciała.
Umaszczenie: czerwono-płowe, sezamowe (czerwono-płowe włosy z czarnymi końcówkami), pręgowane, białe. Wszystkie wymienione wcześniej umaszczenia za wyjątkiem białego muszą mieć "urajiro" (urajiro -białawe umaszczenie po bokach kufy, na policzkach, po spodniej stronie żuchwy, szyi, piersi, tułowia i ogona, po wewnętrznej stronie kończyn przednich i tylnych).

WYMIARY:
Wysokość w kłębie:psy 67 cm,
suki 61 cm.
Tolerancja: +/- 3 cm.

BŁĘDY:
Wszystkie odstępstwa od wymienionego standardu muszą być uznane za błąd, którego znaczenie zależne jest od stopnia odchylenia od wzorca:
- sucze psy, samcze suki,
- przodozgryz lub tyłozgryz,
- brakujące zęby,
- niebieskie lub czarne plamy na języku,
- zbyt jasne oko,
- krótki ogon,
- tchórzliwość,

BŁĘDY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- nie stojące ucho,
- zwisający ogon
- długi włos (kosmaty),
- czarna maska,
- kolorowe znaczenia na bieli.

UWAGA:
Psy muszą mieć dwa normalnie wykształcone jądra, które w pełni zstąpiły do moszny.

źródło: www.fci.be

[do góry ]